İlişkilerde Neden Sürekli Güvenceye İhtiyaç Duyuyorum?

O anı zaten biliyorsun. Partnerin her zamankinden biraz geç yazıyor ya da "akşam konuşuruz" diyor ve göğsünde bir şey sıkışıyor. Mesajı yeniden okuyorsun. Nazikçe her şeyin yolunda olup olmadığını soruyorsun. Evet diyor. Yaklaşık yirmi dakika buna inanıyorsun. Sonra soru geri geliyor.

Eğer hiç neden sürekli güvenceye ihtiyaç duyuyorum diye düşündüysen, sandığından daha iyi bir soru soruyorsun. Güvence aramak ne karakter kusuru ne de zayıflıktır. Bu bir örüntüdür ve örüntülerin bir kaynağı vardır. Çoğu zaman bu kaynak bağlanmadır: en erken ilişkilerinin sana, birine ihtiyaç duyduğunda ne bekleyeceğini öğretme biçimi.

Güvence aramak aslında nedir

Güvence aramak, ilişkinin güvende olduğuna dair kanıtı tekrar tekrar aramaktır. "Beni hâlâ seviyor musun" diye sormak, birinin kızgın olup olmadığını kontrol etmek, eski mesajları tonunu anlamak için yeniden okumak, bir yüzü en ufak değişiklik için taramak. Davranışın kendisi sorun değil. Herkes ara sıra kontrol eder. Fark, cevap geldikten sonra olanlarda.

Bağ hissi oturmuş biri için güvence gelir ve kalır. Bağlanma kaygısı direksiyondayken güvence çözünür. Cevabı alırsın, rahatlarsın ve o rahatlamanın yarı ömrü birkaç saattir. Sonra şüphe yeniden büyür ve döngü tekrar başlar.

Araştırmacılar buna etkinleşmiş bağlanma sistemi diyor. Bedenin yakınlığın belirsiz olduğuna karar vermiş, bu yüzden duman dedektörünün havayı örneklemeyi sürdürmesi gibi kontrol etmeyi sürdürüyor. Alarm yalan söylemiyor. Sadece çok uzun zaman önce yanmış bir eve göre ayarlanmış.

Güvence döngüsünde olduğunun işaretleri

• Rahatlama çabuk bozuluyor: Sabah seni yatıştıran cevap öğleden sonra inceliyor ve biraz farklı kelimelerle yeniden gerekiyor.
• İstemek yerine sınıyorsun: İhtiyacını söylemek yerine sessizleşip fark edilip edilmediğine bakıyorsun ya da üstelemesini umarak "önemli değil" diyorsun.
• Küçük sessizlikler yüksek sesli: Cevapsız bir mesaj ya da kısa bir yanıt mesafe olarak okunuyor ve zihnin tek bir gerçek gelmeden hikâyenin tamamını yazıyor.
• Sormak için özür diliyorsun: "Kusura bakma, biliyorum sıkıcıyım" diye başlıyorsun ve normal bir ihtiyacı kendi aleyhine delile çeviriyorsun.
• Konuşmaları prova ediyorsun: Henüz olmamış diyaloglar kafanda baştan sona dönüyor, hem de neredeyse hep onun en kötü cevabıyla.
• En sakin anın barışmanın hemen ardından: Yeniden bağlanmak o kadar rahatlatıyor ki bir yanın bunu elde etmek için kavgayı gerekli görmeye başlıyor.

Böyle bir listeyi okumak canını yakabilir. Onu bir hüküm gibi değil, hava durumu raporu gibi okumayı dene. Bunlar örüntü, kimlik değil.

Bu neden aşkın ötesinde önemli

Güvence döngüleri nadiren tek odada kalır. İşte aynı devre, bir e-postayı göndermeden önce dokuz kez okumak ya da yöneticinin kısa yanıtını hayal kırıklığı olarak okumak biçiminde çıkar. Arkadaşlıklarda kimin önce yazdığının ve ne kadar geciktiğinin sessiz muhasebesine dönüşür. Ailede, kimseye kızmak için yer kalmasın diye kendini fazla açıklamak gibi görünebilir.

Bedel yalnızca duygusal değil. Zaman ve dikkat. Saatler, hiç tehlikede olmamış bir bağı gözetlemeye gidiyor ve bu gözetlemenin kendisi, önlemeye çalıştığı gerginliği yaratıyor. Pek çok partner sevilmekten çok izlendiğini hissettiğini söylüyor ki bu, niyetin tam tersi.

Senin için gizli bir bedel de var. İyi olma hissin başkasının ruh hâlinin içinde yaşamaya başlayınca kendini dengeleme yetini kaybedersin. Değişmeye değer kısım burası ve burası değişebilir. Bağlanma örüntüleri öğrenilmiştir, öğrenilen de yeniden öğrenilebilir. Pek çok insan yetişkinlikte kazanılmış güvenliğe doğru ilerler; genellikle alarmın yeniden ayarlanmasına yetecek kadar uzun süre istikrarlı kalan ilişkiler sayesinde.

Bir cevap daha almaktan daha çok işe yarayan şey

İçgüdü daha iyi güvence aramaktır: daha net sözler, daha sağlam sözler. Bu neredeyse hiç işe yaramaz, çünkü döngü bir bilgi sorunu değil. Birkaç şey daha çok yardım eder.

İhtiyacını sınamak yerine doğrudan adlandır. "Kendimi uzak hissediyorum, seninle on dakika istiyorum" bir ricadır. "Bugün tuhafsın" bir sınavdır ve sınavlar yakınlık değil savunma üretir.

Tetikleyiciyle hikâye arasındaki boşluğu fark et. Kısa bir yanıt bir olgudur. "Uzaklaşıyor" bir yorumdur. İkisini otuz saniye bile ayrı tutabilmek, sinir sistemine kendi kendine yatışması için alan açar.

Bazı rahatsızlığı bilerek çözümsüz bırak. Kanıt aramadan bir kaygı dalgasını beklemek, bedenine yavaş yavaş dalganın kurtarılmadan da geçtiğini öğretir. Rahatsız edicidir ve işe yarar, gerçi ilk denemede pek olmaz.

Güvence arayışının altında çoğu zaman fazla olduğuna dair eski bir inanç ya da sevginin iyi davranışa bağlı olduğu fikri yatar. Bu katmanı yalnız değil, destekle, bazen daha derin bir kendini anlama çalışmasıyla birlikte keşfetmek daha iyidir.

Bakmaya nereden başlamalı

Kendi bağlanma örüntünü anlamak kafa karıştırıcı bir alışkanlığı biçimi olan bir şeye dönüştürür. Onu görebildiğinde ne zaman peşinden gideceğine, ne zaman geçip gitmesine izin vereceğine karar verebilirsin. Yapılandırılmış bir soru dizisi, kendini hafızandan değerlendirmeye çalışmaktan genelde daha nettir; çünkü hafıza, zaten korktuğunu doğrulayan kanıtları toplama eğilimindedir.

Free Attachment Style Test bir öz-değerlendirme aracıdır. Hiçbir şeyi teşhis etmez ve nitelikli bir uzmanla yapılacak bir konuşmanın yerine geçmez. Yapabileceği şey, adını koymadan içinde yaşadığın bir örüntüye dil vermektir.